آدم فکر می کنه، دوست پسر داشتن، یه چیزیه مال قرن بیستم.
زنهای عرب که شتر می شناختند و ملخ! اصلا نمیدونستند دوست پسر چیه، تا بخواهند داشته باشند!
اما جالبه بدونید، نه تنها آن زمان دختر ها هم دوست پسر داشته اند، حتی آیه ای در این رابطه نیز داریم.
خدا به مردان سفارش می کند: با زنان متخذات أخدان ازدواج نکنید. یعنی با زنانی که دوست پسر داشته اند ازدواج نکنید.
شاید بدین خاطر باشد که زن یا مردی که قبل از ازدواج چنین تجربیاتی داشته باشند، مطمئنا بعد از ازدواج در روابط عاطفی و نزدیک خود با همسرش آن تجربیات به یاد خواهد آمد، و گاه در مقایسه بین همسر فعلی و دوست قبلی به احساس شکست در این ازدواج یا برتر بودن تجربه قبلی حکم کند. و این بزرگترین لطمه در اوایل ازدواج است.
آیا دوست پسر داشتن با تمام لذت های که دارد، با احساس شکست در زندگی آینده قابل قیاس است؟